Verslag van LLowlab op 20 augustus 2010, bezocht door vele geïnteresseerden:

Aanwezige publiek tijdens LLowlab van het project LLowlab op 20 augustus 2010:

“LLowlab nanotechnologie debat”

Op de achtergrond dreunt muziek van ‘the opposites’ en het zonnetje schijnt fel: er hangt meteen op vrijdag al een lekker festivalsfeertje op Lowlands 2010. Maar naast alle bandjes, theatervoorstellingen, stunts en biertenten verschool zich ook een kleine oase aan kennis. Tegenover het grootste podium werd in het LLowlab de hele dag nagedacht over duurzaamheid, energiezuinigheid en de toekomst van onze consumptiemaatschappij. Inspirerende sprekers, demonstraties van gloednieuwe milieuvriendelijk technologieën en koekjes van insecten moesten de Lowlands bezoeker verleiden tot duurzame gedachten. Hoe willen we dat onze samenleving er over 50 jaar uitziet?

Ook nanotechnologie speelde een klein rolletje in de LLowlab- opzet. Er wordt een lab-on-a-chip gedemonstreerd waarmee je losse menselijke cellen kunt bestuderen. Student natuurkunde aan de Technische Universiteit Twente Bart Geerdink doet voor hoe je net nanotechnologie je eigen water kunt zuiveren in de bush bush. “Kijk, in deze injectiespuit zit heel vies water, nietwaar?? Hij geeft het apparaat aan toeschouwster Simone. Aan het uiteinde van de spuit hangt een soort witte spaghettisliert: het nanomateriaal waar dit experiment om draait. “Nu héél hard duwen… Zo ja! Je hebt je eigen water gezuiverd.? Een brandschoon drupje water parelt uit de witte streng. “Alle bacteriën en al het vuil is in het poreuze nanomateriaal achtergebleven, dit water kun je nu gewoon drinken,?vertelt Bart.  Daar surft Simone toch niet aan te beginnen. Eerst maar even naar het nanodebat kijken dat even later op de Greenstage begint.

Het podium trilt van de beats uit de alfatent aan de overkant. Een handjevol toeschouwers heeft zich al op de biologisch afbreekbare kartonnen krukjes bij de Greenstage verzameld. Presentator Jan Douwe Kroeske laat het publiek weten dat we het komende uur gaan nadenken over nanotechnologie onder leiding van Dave Blank en de cabaretiers van theaterdebat Nano is Groot. Die laatsten willen eerst even van het publiek weten waar zij aan denken bij de term ‘nanotechnologie’. “Heel erg klein!? Wordt er geroepen, maar ook “dat is toch toekomst? en “dat zou Dave Blank hier toch komen uitleggen?? 
“Inderdaad!? reageert Blank meteen. “Nanotechnologie zit nu al in heel veel dingen verwerkt, bijvoorbeeld je mobiele telefoon en tennisrackets. Het is dus zeker niet iets dat we pas in de toekomst graag merken, maar waar wel veel meer uit zal komen de komende jaren…? Na een stukje uitleg over schaal, de geschiedenis van de nanotechnologie en wat er nu al zo’n beetje kan in de laboratoria, schakelt Blank over naar de geneeskundige aspecten.  Want door de lab-on-a-chip technologie, komen medische thuistesten wellicht binnen het bereik van iedere consument.
Hier springen de cabaretiers op in. Eerst vragen ze wat input van het publiek over de aard van de ziekte die ze gaan naspelen en de beroepen van de gespeelde figuren. Vervolgens beelden zij de situatie van een diabetespatiënte nu, en die van over 30 jaar uit. De toekomstige patiënt heeft een chip in haar arm die precies al haar suikerwaarden en insulinegehalten bijhoudt, de patiënt van nu moet het met een handmeter en de raadgevingen van haar dokter doen. Het leuke aan deze opzet bleek dat het publiek erg betrokken werd bij het dilemma dat de spelers neerzetten. Iedereen kreeg wel een keer de microfoon onder zijn of haar roodverbrande neus geduwd: “Wat vind jij dan? Hoe lossen we dit op?? waarna het spel werd aangepast op basis van het antwoord. “Volgens mij is de hedendame gewoon een minder optimistisch persoon dan de toekomstdame,? vindt één toeschouwer met twee imposante glazen bier in de hand. Het is snel te checken of dat de reden is dat de huidige patiënt zich minder prettig voelt onder haar ziekte dan de toekomstige. De dames wisselen van tijd, maar behouden hun karakter. Weer blijkt de toekomstpatiënt beter af te zijn. “Maar heb je dan niet ook heel veel aan de raadgevingen van een echt mens, die je hand vasthoudt en je troost als dat nodig is?? roept een sceptische bezoeker nog. Maar het is tijd voor het volgende onderdeel van het debat.
Weer een stukje college van Dave Blank en een nieuwe sketch: dit maal over privacy. “Het zou wel handig zijn voor werknemers om bijvoorbeeld de stresslevels van hun werknemers in de gaten te kunnen houden,? vindt één bezoeker. Direct krijgt hij de meningen van de rest van het publiek over zich heen. “Je kunt toch zélf wel aan je baas doorgeven of je werk je teveel wordt! Misschien werkt zij wel beter met wat meer stress! Dat gaat die werkgever helemaal geen donder aan!? De theaterdebatleider rent heen en weer met zijn microfoon, zodat de inmiddels ruim vijftig aangewaaide bezoekers niets van de discussie hoeven missen.

Na de sketches neemt Blank weer het woord. “Om jullie de bewijzen dat er wel degelijk al nanoproducten op de markt zijn, wil ik graag twee vrijwilligers voor een experiment. Ik heb hier namelijk twee speciale sokken. Gewoon bij de HEMA gekocht. Ze zijn geïmpregneerd met zilvernanodeeltjes die zweetlucht tegen moeten gaan.? Twee jongens worden als proefkonijn naar voren gehaald.  “Ik wil dat jullie nu allebei één nanosok aantrekken en aan je andere voet een gewone sok houden. Dat zie ik jullie morgen weer om vier uur hier, dan zullen we eens even zien wat de kracht van nanotechnologie is!?
Na het debat wordt er hier en daar nog in groepjes nagepraat over wat de bezoekers gezien hebben. Loes Marquenie, toeschouwer: “Die nanosokken lijken me niet zo spannend. Hoewel, misschien is het wel wat om in te sporten, dan is iets meer betalen ook niet zo erg. Ik zie veel meer in medische toepassing van nanotechnologie. Hoewel je erg voorzichtig moet blijven in het kader van privacy, met het daadwerkelijk inbrengen van chips. Toch denk ik wel dat het een nuttig hulpmiddel kan zijn.?

De vrijwilligers van de sokken hebben ook een nano-overlevingskit gekregen om hun eigen water te zuiveren, net als in de demonstratie. Die wordt nu nieuwsgierig uitgepakt en bekeken, want gratis schoon water is niet iets om luchtig over te doen op een bloedheet festival waar een beker water € 2,50 kost.

Verslag van het bezoek aan LLowlab van het project van het project LLowlab op 20 augustus 2010: door Bo Blanckenburg.

Foto’s zijn gemaakt door LLowlab

Reacties

Commenting is not available in this weblog entry.